-
Kryszna, Dionizos i formuła przemiany. Komentarz do rozdziału 71 Liber alef
Dlaczego Crowley łączy Krysznę z AUM, a Dionizosa z INRI? Rozdział 71 Liber Alef odsłania nie tyle historię religii, ile gramatykę magiji: AUM wyraża Prawdę Natury, INRI jej przemianę, a Tahuti wprowadza metodę świadomego kierowania Wolą. Artykuł rekonstruuje tę sekwencję i oddziela hermetyczną syntezę Crowleya od historycznych tradycji Indii i świata greckiego.
-
Góra Kitajron. Dionizos, Babalon i formuła śmierci-odrodzenia
Góra Kitajron pojawia się w Wizji i głosie tylko na moment, lecz Crowley łączy ją z Dionizosem Zagreusem, Babalon, Panem, Różokrzyżem i górą Abiegnus. Artykuł śledzi tę niezwykłą sieć symboli, ukazując formułę rozpadu, śmierci i przemiany jako jeden z kluczowych wzorców inicjacyjnych Thelemy.
-
Thelema poza dogmatem. Naukowy iluminizm, objawienie i granice autorytetu.
Thelema radykalnie podkreśla wolność jednostki, a zarazem buduje własny kanon, hierarchię objawienia i autorytet Proroka. Jak pogodzić naukowy iluminizm, Prawdziwą Wolę i krytyczne doświadczenie z wyjątkowym statusem Liber AL vel Legis? Studium granic pomiędzy tradycją, objawieniem, interpretacją i dogmatyzmem.
-
„The Equinox”. Magija jako literatura, nauka i formacja inicjacyjna.
The Equinox był czymś znacznie więcej niż zbiorem rytuałów i instrukcji A∴A∴. Łączył magiję, literaturę, filozofię, krytykę, eksperyment i naukowy iluminizm, tworząc ambitny model formacji inicjacyjnej, w którym adept miał uczyć się nie tylko praktyki, lecz także czytania, porównywania i krytycznego myślenia.
-
Lam, Lama i Droga. Jak rysunek Aleistera Crowleya stał się istotą
Słynny rysunek Crowleya, dziś niemal automatycznie nazywany „Lamem”, pierwotnie nosił tytuł The Way – „Droga”. Artykuł śledzi, jak enigmatyczny portret związany z Liber LXXI został z czasem przekształcony w wizerunek pozaziemskiej inteligencji i centrum nowej mitologii okultystycznej.
-
Thelema, Crowley i islam
Islam zajmuje w myśli Crowleya miejsce znacznie ważniejsze, niż sugerują pojedyncze arabskie terminy rozsiane po jego pismach. Od kairskich doświadczeń z 1904 roku, przez sufizm i szahadę, po kiblę, Saladyna i pojęcie Kalifa — artykuł śledzi islamskie zapożyczenia i ich thelemiczne przekształcenia.